Świeca zapłonowa to element układu zapłonowego silnika spalinowego o zapłonie iskrowym. 
Zadaniem świecy jest wygenerowanie iskry elektrycznej, inicjującej zapłon mieszanki paliwowo-powietrznej w cylindrze silnika.
Iskra powstaje pomiędzy elektrodą centralną, zasilaną wysokim napięciem i umieszczoną wewnątrz ceramicznego izolatora, a elektrodą boczną podłączoną do masy poprzez gwintowany korpus świecy. Korpus służy także do osadzania świecy w gnieździe w głowicy silnika. Szczelina pomiędzy elektrodami wymaga okresowej kalibracji zgodnie ze specyfikacją wytwórcy.
Rozróżniamy dwa typy świec w zależności od rodzaju silnika samochodu:
- świece zapłonowe w samochodach z silnikiem benzynowym, których rola jest wytwarzanie iskry powodującej zapalenie mieszanki paliwa i powietrza wewnątrz silnika,
- świece żarowe w samochodach z silnikiem Diesla. Świece te nie wytwarzają iskry, lecz wytwarzają energię cieplną w komorze spalania potrzebną do wybuchu mieszanki podczas rozruchu.
Świece mogą być zużyte, kiedy pojawiają się poniższe oznaki:
- utrata mocy podczas jazdy,
- problemy z uruchomieniem silnika, zwłaszcza zimnego,
- czarny, gęsty lub niebieski dym wydalający się z układu wydechowego.
Zużyte świece mogą doprowadzić do uszkodzenia silnika.






